Εκδρομή στην Ηπειρο και την Μουργκάνα
...κατά την διαδρομή προς Γιάννενα, επισκεφθήκαμε το μουσείο
Βρέλη με τα κέρινα ομοιώματα. Όσοι από τους εκδρομείς το
είχαν πάλι επισκεφθεί, μπόρεσαν να δουν τα εκθέματα μέσα από ένα νέο οπτικό πρίσμα,
ενώ όσοι για πρώτη φορά το επισκέπτονταν έμειναν εκστασιασμένοι εκφράζονταν τον
θαυμασμό τους για το έργο του καλλιτέχνη.
Στη συνέχεια και αφού περάσαμε από τα Γιάννενα, προχωρήσαμε προς τα Ζαγοροχώρια,
όπου επισκεφθήκαμε το Μονοδένδρι και στη συνέχεια ανεβήκαμε στη Χαλασμένη Πολιτεία.
Μας δόθηκε η ευκαιρία να δούμε μέσα από το δάσος τους σχηματισμούς των πετρωμάτων
που δημιουργούσαν φυσικά γλυπτά, σαν κάποιος τεχνίτης να τα είχε σμιλέψει.
Αγναντεύοντας το φαράγγι του Βίκου με τα 1.000 μέτρα βάθος, προσπαθήσαμε μάταια
να διακρίνουμε το τέλος του, καθώς το πυκνό δάσος σχημάτιζε έναν αδιαπέραστο τοίχο
πρασίνου.
Η απόλυτη ηρεμία διακόπτονταν μόνο από το σαγηνευτικό τραγούδι των πουλιών.
Κανείς δεν ήθελε να αφήσει ένα τόσο ειδυλλιακό τοπίο, αλλά η πανέμορφη Ήπειρος μας
περίμενε να την εξερευνήσουμε φτάσαμε στις καλύβες των Σαρακατσαναίων.
Μια περιοχή, όπου η νομαδική φυλή των Σαρακατσαναίων, σταματούσε με τις φαμίλιες
και τα κοπάδια τους, για ξεκούραση και γλέντι με την παραδοσιακή τους μουσική και
τον τρόπο ζωής τους.
Το βράδυ φτάσαμε στο Τσεπέλοβο, όπου βρισκόταν και το ξενοδοχείο
μας, όπου συναντήσαμε και μια ομάδα από τον Βόλο. Οι οργανοπαίκτες του χωριού μας
διασκέδασαν με ηπειρώτικη μουσική.
Την επόμενη ημέρα επισκεφθήκαμε την Μολυβδοσκέπαστη κοντά στα σύνορα, απ' όπου μπορούσαμε
ν' αγναντέψουμε την Αλβανία.
Επιστροφή προς τα Γιάννενα μέσα από την οργιαστική βλάστηση και το απόγευμα ανηφορίσαμε
προς τα χωριά της Μουργκάνας.
Ενα από αυτά και το Βαβούρι που είναι και η γενέτειρά μου, μου δόθηκε η ευκαιρία
να ενημερώσω την ομάδα και για τα ιστορικά γεγονότα της περιοχής και την ζωή των
κατοίκων.
Ανάμεσα στους εκδρομείς υπήρχαν και άλλοι από την περιοχή, όπως ο Γιώργος Βασιλείου
με την σύζυγό του, ο Σπύρος Κόντης με τον κουνιάδο του Γιώργο από τον Τσαμαντά,
καθώς και πολλοί από την Πάτρα και τα Τσουκαλέίκα Πατρών.
Ο Ξενώνας στου Λιά, είναι το κόσμημα της Μουργκάνας. Η Κυρά Σκεύη και ο σύζυγός
της μάς υποδέχθηκαν με χαρά και καλοσύνη, η δε φιλοξενία ήταν άψογη.
Η νύχτα ήρθε με τραγούδι και χορό σε ένα μαγευτικό τοπίο όπου τ' αηδόνια δεν σταμάτησαν
να κελαηδούν όλη νύχτα, λες και ήθελαν να μας κρατήσουν εκεί.
Το πρωί, σε κλίμα συγκίνησης, αποχαιρετήσαμε αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που
λες να τους γνωρίζαμε χρόνια. Στην επιστροφή κάναμε στάση στη Μονή Γηρομερίου με
τα 900 χρόνια ζωής. Εκεί βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας της Γρηγορούσας, που είναι
από τις παλαιότερες της περιοχής.
Σε κλίμα βαθειάς κατάνυξης προσκυνήσαμε και ξεκινήσαμε για τον τελευταίο μας προορισμό,
το ηρωικό Σούλι.
Εκεί δώσαμε όλοι την υπόσχεση να ξανακάνουμε την ίδια εκδρομή πάλι.
Κώστας Βασιλείου
πρόεδρος συνταξιούχων Πάτρας
πηγή: Θεσπρωτικά νέα
