Η Πηνελόπη Δήμου, σύζυγος Μιχάλη Κέντρου γεννήθηκε στου Τσαμαντά. Μεγάλωσε όμως στους Φιλιάτες, όπου τελείωσε εκεί το εξατάξιο Δημοτικό Σχολείο. Εχει πολύ ωραίες αναμνήσεις από το χωριό και το αγαπάει πολύ.
Περνούσε τα καλοκαίρια κοντά στη γιαγιά της τη Λένω του Νταή (Φιλίππη Κίτσοβα) «μητέρα της μάνας της. Η Λόπη θυμάται ότι το στόμα της γιαγιάς της έσταζε μέλι.

Όλο ευχές έλεγε. «Την ευχή μου να’χεις, Ε, ψυχή μου, Ε, παιδάκι μου» Όλο αγκαλιές ήταν. Ακόμη η Λόπη θυμάται με νοσταλγία τα παιχνίδια τις παρέες με τους συνομηλίκους της, με την Βίτω του Σταθούλη, την Αγαθή του Τζίνη, το Σπύρο Σταθούλη, τη Μάχη του Κένου, κι άλλα γειτονόπουλα.
Ήθελε μαζί με τον σύζυγό της τον αείμνηστο Μιχάλη Κέντρο, που λάτρευε κι αυτός το χωριό να χτίσουν σπίτι στα Κεντράτικα, αλλά λόγω αντικειμενικών δυσκολιών δηλ. περνάει από κει ο δρόμος δεν περνάει κ.λπ. απογοητεύτηκαν και τα παράτησαν.
Έχει δύο παιδιά. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι και πέντε εγγόνια.

Στις ελεύθερες ώρες πλέκει με βελονάκι και γράφει ποιήματα.
Χαρείτε την Άνοιξη, την Πρωτομαγια στου Τσαμαντά με τα ποιήματα της Λόπης που μας μεταφέρει μέσα απ’ αυτά νοερά στο χωριό μας και μας θυμίζει εικόνες και μυρωδιές αξέχαστες.

Η ΑΝΟΙΞΗ ΣΤΟΥ ΤΣΑΜΑΝΤΑ

Η Άνοιξη είναι μια εποχή
του χρόνου θυγατέρα
που ανθίζει και μοσχοβολά
η φύση πέρα ως πέρα.

Όμορφή μου Άνοιξη
και μοσχομυρισμένη
είσαι του χρόνου η εποχή
εσύ ονειρεμένη

Όλες του χρόνου οι εποχές
έχουν περίσσια χάρη
της Άνοιξης όμως η εποχή
του χρόνου είναι το καμάρι.

Άνοιξη χρυσοπράσινη
ποικιλοχρωματισμένη
που κάνεις όταν έρχεσαι
την γη να ζωντανεύει.

Στου Τσαμαντά όμως η Άνοιξη
έχει δική της χάρη
έχει ωραία ευωδιά
κι ολόφρεσκο χορτάρι.

Να κελαϊδούνε τα πουλιά
οι πέρδικες τ’ αηδόνια
και να πετούν χαρούμενα
στα ανθισμένα κλώνια.

Οι μέλισσες να τριγυρνούν
λουλούδι σε λουλούδι
και η βοή τους να ’ρχεται
στ’ αυτιά μου σαν τραγούδι.

 Τα κατσικάκια και τ’ αρνιά
να χοροπηδούνε
και στα ψηλά μας τα βουνά
οι κούκοι να λαλούνε.

Τσαμαντά μου, Τσαμαντά
το γάργαρο νερό σου,
αυτό το δροσερό
το πίνουν και δοξάζουνε
χωριό μου τον Θεό .

Μα όταν βρεθούμε εκεί
αισθανόμαστε ωραία
Το μοσφακίδι το μικρό
η δάφνη και το πράσινο
μας φτάνουν για παρέα.

Αέρας Τσαμαντιώτικος
την ώρα αυτή φυσάει
και κατευθείαν το μυαλό
στου Τσαμαντά μας πάει.