ΕΛΕΝΗ ΛΑΓΟΥ - ΓΚΟΓΚΑ

Η Ελένη Λαγού - Γκόγκα γεννήθηκε στον Τσαμαντά και ανεβαίνει με τον άντρα της τον Βασίλη στο χωριό κάθε Άνοιξη και Καλοκαίρι από το Ασπροκλήσι όπου διαμένουν και τα τρία τους παιδιά και ετοιμάζουν τους κήπους, τα λουλούδια, τα λαχανικά και όλο το νοικοκυριό τους.
Το σπίτι τους ψηλά στο αλώνι με την πανοραμική θέα, την κληματαριά, με τους πλατύφυλλους σγουρούς βασιλικούς και τα πολύχρωμα λουλούδια με τα αρωματικά φυτά, τις καστανιές και τις ροδιές είναι τόπος συνάντησης όλης της γειτονιάς, συγγενών, φίλων και γνωστών.

Και οι δυο τραγουδάνε τα παραδοσιακά μας τραγούδια, ο Βασίλης δε είναι ασυναγώνιστος στα γυρίσματα και στον ίσο.
Το σπίτι τους είναι πάντα ανοιχτό, η φιλοξενία τους εγκάρδια, οι πίτες και οι τηγανίτες της Ελένης πεντανόστιμες και στο πι και φι και το χιούμορ του Βασίλη πάντα καυστικό και αιχμηρό.
Νάστε καλά.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Πάντα είμαι εδώ Πάντα στην σκέψη μου, πάντα στον νου μου τα περασμένα! Θυμάμαι τα όνειρα της νιότης. Αγναντεύω παντού. Βλέπω τον Αροτό.
Υψώνει το ανάστημά του, θαρρείς και βαστάει τον ουρανό.
Γυρνάω πίσω, εδώ στο σήμερα σκέπτομαι τι έφερα όταν γεννήθηκα. Τι θα πάρω, όταν πεθάνω. Τίποτα! Πάλι φεύγω. Νοερά. Περπατάω μόνη μου όλες τις γειτονιές του χωριού. Όλα τα μονοπάτια κάθε βήμα και μια ανάμνηση, κάθε γωνιά: και μια εικόνα από το παρελθόν. Και πάντα οι ίδιες σκέψεις, που δεν ξεκολάν απ’ το νου μου.

Θυμάμαι τις απόκριες, γλέντια και ανταμώματα, διπλοί οι χοροί στο Βάρβα και στην Κούλα. Θυμάμαι την Άνοιξη, τον ανθισμένο Απρίλη. Τα αρώματα των λουλουδιών!
Τις γειτονιές γεμάτες παιδιά, ακούω τις φωνούλες τους. Θυμάμαι όλες μου τις μότριμες. Έχω 24.
Ποτέ δεν αλλάξαμε μια λέξη θυμού ή ζήλιας. Ποτέ. Κρατήσαμε τον όρκο που δώσαμε στον παπά με τα κεφάλια σμιγμένα, κάτω από το πετραχήλι, όσο ο παπάς να μας διαβάζει την ευχή.

Μετά μας έλεγε «φιληθείτε και ορκισθείτε» ότι δεν θα μαλώσετε ποτέ. Το κάναμε, του φιλούσαμε το χέρι και φεύγαμε χαρούμενες, αγκαλιασμένες, γελαστές, ευχαριστημένες. Την Μάνα της κάθε μότριμας την λέγαμε Σταυρομάνα κι εκείνες μας έλεγαν καλώς την Σταυροθυγατέρα.
Το ίδιο και οι πατεράδες, ήταν Σταυροπατέρες. Αυτά από τα παλιά. Από το αγαπημένο χωριό. Τα θυμάμαι όλα με αγάπη, τα αναπολώ.

Ευχαριστώ
Ελενη Λαγού-Γκόγκα

Οι «μότριμες» της Ελένης.
Δήμητρα Στολάκη, Κασσιανή Πανταζάκου, Τάσιω Γκίκα, Κατερίνα Κυράτση, Ελένη Πανταζάκου, Χρυσάνθη Μπίνιου, Θέμις Στολάκη, Τούλα Μπότσικου, Τούλα Παππά, Ελένη Γκόγκα, Αγαθή Ευαγγέλου.

Μότριμες: Αδελφικές φίλες, συνομήλικες που η φιλία τους εδραιώνεται δια της καθιερωμένης ευχής υπό του ιερέως επί των κεφαλών τους.
Ν. Νίτσος